باران اسیدی

پدیده باران اسیدی در قرن 17میلادی توسط جان ایولن در سال 1852کشف ش. رابرت اسمیت واژه باران اسیدی را برای اولین بار مطرح کرد.یکی از آثار آلودگی هوا باران اسیدی است.دی اکسید گوگرد ودی اکسید ازت با اکسیژن و بخارآب،واکنش شیمیایی ایجاد می کنند و به اسید نیتریک واسید سولفوریک در می آیند.این ذرات اسیدی توسط باد جابجا می شوند.وبه صورت باران به زمین میریزند.

منبع عمده تولید دی اکسید گوگرد ناشی از فعالیت های انسانی می باشد.یکی از مشکلات زیست محیطی باران اسیدی است. که میزان تاثیر این باران بر روی محیط زیست در یک منطقه به ترکیب خاک و جنس زمین و...،بستگی دارد. مناطقی که لایه های خاک آن گرانیت یا کوارتز است بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرند،زیرا این نوع خاک قدرت کمی برای خنثی کردن اسید دارد.اما در لایه های آهکی یا گچی اسید خنثی می شود،زیرا کربنات کلسیم به صورت باز عمل کرده واسید را خنثی می کند.

باران اسیدی علاوه بر تاثیر روی پوشش گیاهی ،بنا ها سنگی،فلزی، همچنین باعث از بین رفتن موجودات ریز دریایی می شود.با تغذیه ی ماهی ها از موجودات ریز دریایی آلوده،سم حاصل از باران اسیدی وارد بدن آنها می شود وبا تغذیه انسان از این ماهی های آلوده، سم وارد بدن انسان می شودو در انسان ایجاد بیماری می کند.علاوه براین بیماری هایی مثل تنگی نفس ،برونشیت،التهاب ریه را نیز به همراه دارد.

/ 0 نظر / 10 بازدید